Nieuwe koppen

Stap een bij de nieuwe opzet van mijn blog was de indeling. Eerst wilde ik voor een geheel nieuw thema kiezen, maar bij nader inzien zag ik daar van af. Vanaf mei 2012 gebruik ik al hetzelfde thema en dat bevalt me eigenlijk nog altijd prima. Daarom laat ik het nu bij een andere invulling van de vier pagina’s.
Ik laat voortaan alle uitweidingen over mijn leven en schrijven achterwege (wie daarover iets wil weten, mag mij alles vragen…) en beperk me vanaf nu tot wat de meeste mensen toch op een auteurswebsite zoeken, namelijk een overzicht van wat iemand heeft geschreven en van wat er nog in de pijplijn zit.

Oké, na dat besluit kon ik gaan nadenken over nieuwe koppen voor mijn vier pagina’s. Daarbij ben ik simpelweg van de lengte uitgegaan, dus eerst mijn twee romans, dan de novelles, dan de jeugdboeken (die gemiddeld 7000 woorden tellen) en ten slotte mijn korte verhalen, waarvan een enkel meer dan die 7000 woorden telt, maar waarvan de meeste toch ergens tussen de 1000 en 5000 woorden zitten.

Zijn er andere keuzes mogelijk? Natuurlijk. Ik kan er met gemak nog drie opsommen. Zo had ik bijvoorbeeld uit kunnen gaan van de genres waarin ik met enige regelmaat iets schrijf, zoals historische verhalen, fantasy, SF, dystopieën en Young Adult. Daar zitten echter heel wat haken en ogen aan. Om te beginnen had ik dan aan vier pagina’s niet genoeg gehad. Maar een groter probleem is de vraag waar je de grens trekt tussen die verschillende genres. Daar begin ik maar niet aan. Het lijkt me ook niet nodig. Als ik iets over de inhoud van een publicatie vertel, kan de goede lezer het genre en de doelgroep over het algemeen prima zelf invullen. Dan ben ik van dat probleem verlost… 😉

Ik had bij de indeling van de pagina’s ook van de leeftijd uit kunnen gaan waarvoor ik een verhaal schreef. Maar dan loop je ook tegen problemen aan. Dat kan ik het beste aan de hand van mijn tweeluik (‘Alya’ en ‘Alya’s keuze’) bij Mozaïek duidelijk maken. Het verhaal van Alya bedoelde ik toen ik het bedacht en schreef zelf als Young Adult, maar de uitgever vond het ook wel geschikt voor volwassenen en gaf de twee boeken daarom zonder dat YA-etiket uit. NBD-Biblion, de organisatie die de recensies voor de bibliotheken verzorgt (tegenwoordig via een recensierobot, maar dat terzijde) was het met mij eens en gaf als leeftijdsgrens 15+ aan, wat dus ongeveer met die YA-doelgroep overeenkomt. Al met al staat mijn tweeluik in de bibliotheken nu soms bij de historische romans voor volwassenen, soms bij YA/15+ en in een aantal gevallen zelfs bij 12+.

Ten slotte zie je ook wel eens dat schrijfsels op publicatievorm worden ingedeeld. Dan ga je dus uit van het onderscheid tussen papieren boek, luisterboek en e-book. Dat heb ik geen moment overwogen, want voor mij moet het altijd om de inhoud van je schrijfsels gaan. Bovendien kan die vorm veranderen. Zo zal mijn eerste novelle (zie onder die kop bij de pagina’s) waarschijnlijk eerst als e-book uitkomen en wie weet daarna ook als luisterboek en/of papieren boek. Dat beslist je uitgever en hangt af van hoe je verhaal wordt ontvangen. Zo hoort dat ook. Ieder verhaal moet zichzelf zien te bewijzen…

Tot slot, deze toelichting op de nieuwe indeling van mijn website en pagina’s is ergens toch weer een soort blog geworden, zodat ik mijn vorige bericht misschien beter ‘Mijn voorlaatste blog’ had kunnen noemen. 😉
Hoe dat ook zij, voortaan plaats ik op deze homepagina alleen nog maar berichten over splinternieuwe publicaties. Voor 2022 zitten er daar nog minimaal vier van in de pijplijn, namelijk één novelle en drie korte verhalen. Wordt vervolgd dus…

Mijn laatste blog

Mijn laatste blog? Dat klinkt nogal dramatisch, maar als ik eerlijk ben koos ik die kop vooral om de aandacht te trekken, niet omdat ik het zo letterlijk bedoel.
Toch is die kop niet helemaal onzin. Ik heb deze website ooit ‘Hay’s schrijfblog’ genoemd. Maar… op een gegeven kwam ik tot de ontdekking dat ik niet echt voor bloggen in de wieg ben gelegd. O ja, ik weet best af en toe een leesbaar en voor sommigen interessant stukje te schrijven. Als je dat niet kunt, ben je ook geen auteur. Maar er is meer nodig om jezelf ook een blogger te noemen. Dan moet je het namelijk op kunnen brengen om jaar in jaar uit met grote regelmaat met een kersverse blog te komen. In het begin lukte me dat nog wel, maar de afgelopen paar jaar niet meer. Wie wil weten wat ik bedoel, hoeft maar even omlaag te scrollen naar mijn vorige blogs… De laatste is dus dik twee jaar oud…

Er speelt nog iets anders mee. Ook als ik opnieuw de zelfdiscipline op zou kunnen brengen om wekelijks of minimaal maandelijks een nieuwe blog te produceren, dan houd ik nog een probleem. Een goede en interessante blog schrijven kost namelijk veel tijd, tijd die ik eigenlijk liever in een nieuw verhaal steek.
Ik kan dat probleem op twee manieren oplossen. Of ik kap helemaal met mijn website óf ik ga het over een heel andere boeg gooien. Het zal niemand verbazen dat ik voor optie twee kies. Als auteur heb je gewoon een website nodig. Uitgevers verwachten steeds meer dat je als auteur een actieve bijdrage levert aan de promotie van je schrijfsels en een auteurswebsite is daar nog altijd een onderdeel van.

De volgende vraag is dan hoe je de website zo aan kunt passen dat je er weinig tijd in hoeft te steken, maar dat die desondanks actueel en informatief blijft. Om niet opnieuw het wiel uit te vinden ben ik maar eens bij een rits bekende en populaire auteurs (nee, ik noem geen namen…) gaan kijken hoe die het aanpakken. De conclusie is dan heel duidelijk. Het gros van de auteurs gebruikt de persoonlijke website vooral of zelfs uitsluitend als overzicht van hun oude en als uithangbord voor hun nieuwe publicaties.
Zo ga ik dat dus ook doen. Dan weten jullie meteen waarom het hier nog een paar weken een ratjetoe is. Bij werk in uitvoering kan dat nu eenmaal niet anders. Ik val jullie pas weer lastig met een nieuw stukje (nee, ik noem dat geen blog meer…) als ik de renovatie van de website naar tevredenheid heb afgerond.

Een laatste vraag. Waarom kies ik nu net de zomerperiode voor mijn renovatie? Het eerste antwoord is dat de vakantieperiode/komkommertijd zich daar het best voor leent. Het tweede en betere antwoord is dat er na een rits korte verhalen na de zomer waarschijnlijk weer eens iets langers van mijn hand uitkomt. Wat, hoe en waar? Daar ga ik wijselijk pas op in als het zeker is. Maar hoe dan ook wordt dat een goede aanleiding om tegen die tijd weer een fatsoenlijke website in de lucht te hebben.

Wordt vervolgd…