Mijn eerste schreden op het E-pad

Pakweg een jaar geleden dacht ik nog behoorlijk negatief, op zijn best neutraal, over E-publicaties. Ja, ik wist ook wel dat je de ontwikkelingen niet tegen kunt houden en dat Ebooks in de Verenigde Staten in snel tempo de markt veroveren. Maar ging dat mij wat aan? Voorlopig niet dus…
Pas toen het onderwerp tijdens een schrijfweekend in april uitgebreid ter sprake kwam, begon mijn houding te veranderen. Tijdens een boswandeling deed een schrijfgenote uitgebreid uit de doeken hoe het allemaal werkt met Smashwords, een pijlsnel groeiende Amerikaanse website waar je e-verhalen en e-boeken zowel kunt plaatsen als aanschaffen. Ze stuurde mij ook een soort handleiding waarmee ik zelf aan de slag kon om mijn verhalen voor Smashwords in de juiste vorm te gieten. In eerste instantie ging ik daar ijverig mee aan de slag. Ik puzzelde uit hoe ik de layout aan moest passen en maakte al vast een selectie van verhalen die wat mij betreft in aanmerking kwamen.
Maar… toen drongen langzaam maar zeker de nadelen tot me door. Je verhalen moeten via Amazon gezocht en gekocht worden. Lang niet iedereen wil op een Amerikaanse site op zoek gaan naar Nederlandse verhalen. Daarnaast blijk je ook nog eens allerlei formulieren voor de Amerikaanse belastingdienst in te moeten vullen. Ik had gewoon geen zin in al die rompslomp en besloot gewoon te wachten tot ik ergens een bij mij passend Nederlands alternatief vond.
Vorige week diende zich dat alternatief zo maar ineens aan. Via Twitter vond ik de link naar boekfragmenten.nl, een (bijna) splinternieuwe site met precies de opzet die ik voor ogen had.
Wat heb ik dan voor ogen? Ik wil graag een selectie van mijn eerder uitgekomen fantasyverhalen als bundel uitbrengen. Omdat die verhalen toch al allemaal in bundels en tijdschriften op gewoon papier verschenen zijn, heb ik in dit geval geen probleem met een ebundel. Sterker nog, langzaam maar zeker begin ik warm te lopen voor de extra mogelijkheden die epublicaties je als schrijver bieden.

Toen ik bij toeval op boekfragmenten.nl stuitte, was ik dan ook snel over de streep. Ik had wel wat vragen, maar daar kreeg ik via een paar mailtjes heel vlot en duidelijk antwoord op. Ik besloot dus meteen op die rijdende wagen te springen en paste de verhalen die ik wat maanden eerder toch al voor Smashwords geselecteerd had aan de eisen van ‘Boekfragmenten’ aan. Dat viel reuze mee. Een ander lettertype, even de regelafstand anders instellen en ik was al bijna klaar. Over het concept ga ik verder in mijn blog niet uitweiden. Iedereen die geïnteresseerd is geraakt en wil weten hoe het werkt, hoe het zit met de kosten/baten of wat de keuzemogelijkheden zijn, raad ik aan om maar gelijk naar de website doorklikken.

www.boekfragmenten.nl

Wordt vervolgd, want er zijn nog heel wat open vragen en jawel, ook onzekerheden rondom epublicaties en de wijze waarop die de komende jaren óók de Nederlandse markt zullen gaan veroveren. Daarover meer in mijn volgende blog, als ik misschien ook al wat reacties heb verzameld.

Wanneer gaat mijn blog de wijde wereld in? (2)

Tijdens een paar blogloze weken vanwege familieomstandigheden (voor dat soort zaken is mijn blog niet bedoeld, dus weid ik daar niet over uit) heb ik nog eens nagedacht over het juiste moment om gericht op zoek te gaan naar lezers.

Mijn conclusie: dat moment is pas gekomen als ik iets nieuws te melden heb, bijvoorbeeld een of meer nieuwe publicaties. Dat kan óók in de vorm van een bundel met mijn fantasyverhalen van de afgelopen jaren zijn. Over de beste vorm daarvoor ben ik nog na aan het denken. In elk geval kies ik dan alléén voor verhalen die eerder al een publicatie verdienden, bijvoorbeeld via een schrijfwedstrijd. Of ik in de toekomst aan dat principe vasthoud? Dat weet ik nog niet. Het zal van de toekomstige ontwikkelingen in het schrijfwereldje afhangen. Bovendien, niets zo veranderlijk als de mens …

Wanneer gaat mijn blog de wijde wereld in?

Ik was zo trots op mezelf dat ik de wordpresskneepjes in een enkele avond doorkreeg, dat ik gelijk mijn eerste hersenschrijfspinsels in het diepe wilde gooien door de link van mijn blog op Twitter, Facebook etc te droppen. Niet doen Hay… besefte ik nog net op tijd. Waarom niet?

Belangrijker dan hoe zo’n blog technisch werkt (dat zijn oneerbiedig gesteld enkel een paar apenkunstjes) is de vraag wat je wel of niet in een blog zet en natuurlijk ook hoe. Ik ga daar eens kalmpjes over nadenken en ter inspiratie blogs van medeschrijvers lezen. Zo lang ik denk niet de juiste ‘blogtoon’ en vooral niet de juiste bloginhoud gevonden te hebben, houd ik deze blog voor mezelf en stuur hem nog niet de wijde digitale wereld in. Dat hij op toevallige bezoekers voorlopig nog een warrige indruk zal maken, neem ik dan maar op de koop toe.